• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Proloog

Er resten mij slechts 3 weken en er moet nog zoveel geregeld worden. Daarbij nog die belastingsbrief die veel te laat komt, de autokontrole die nog komt aankloppen... Faalangst steekt de kop op. Ik die altijd alles zó probeer onder kontrole te houden, sta op het punt een huzarenstukje te beginnen waarbij ik mij nauwelijks kan voorstellen wat er allemaal kan gebeuren. Ik kan evengoed naar de maan vliegen. Ik begin nogal nerveus te worden.
Tijdens de wintermaanden en de lente heb ik ongeveer 1100 km afgelegd op mijn hometrainer in stand 2 en 3 (lichtjes bergop) met een gemiddelde van 18 per uur in sessies van 20 minuten tot 1 uur. Sinds maart heb ik op mijn fiets ongeveer 1000 km afgelegd in ritten van 40 à 60 km op heuvelachtig terein met 6 tot 12 kg bagage (betonblokken). Zal dit voldoende zijn?
Frank Deboosere legt 6000 km per jaar af op zijn damesfiets. Wat ik geoefend heb stelt dus niet zoveel voor.
Ik heb geleerd dat je op je 59ste schromelijk te laat bent om nog een echte fietstoerist te worden. Ik kan mij hoogstens beschouwen als een goed geoefende fietster. Zou je geloven dat ik er s'nachts niet meer van slaap?

Het is mijn bedoeling regelmatig een verslagje door te sturen als ik dan toch eens in een hotelletje verblijf of in een camping voorzien van internet. Allé, als ik er de tijd voor heb. Anders stuur ik wel een sms-je of zo. Ik probeer zeker kontakt te houden en beloof goed voor mijzelf te zorgen.

Dank je écht Erik voor het ontwikkelen van deze weblog. Het was prima samen te werken met mijn schoonzoon, en dit in moeilijke omstandigheden.

31 mei 2007. Nog 2 keer slapen en het is zover. Alles is zowat geregeld maar toch blijf ik gespannen. Mijn bagage weegt, fietszakken incluis, 22 Kg en ik heb niet eens zoveel mee!? Ik moet mij echt beperken tot het meest noodzakelijke en moet dus compromissen sluiten. Ideaal is 15 Kg staat in de "boekskes". Selecteren dan maar: Tevas zijn te zwaar, haardrogertje vliegt er uit, een t-shirt minder, 2 pannetjes in plaats van 3... Nu besef ik dat mijn leven zich inderdaad zal herleiden tot het meest essentiële. En toch moet die gsm mee. Wist je dat die batterij-oplader al bijna 300gr weegt?

Zaterdag 2 juni (dag 1) Leuven - Sint Ulriks-kapelle

Zaterdag 2 juni (dag 1) Leuven - Sint Ulriks-kapelle

Deze eerste rit dwars door Brussel naar een zus is eigenlijk volstrekt nutteloos en brengt mij geen kilometer dichter bij Compostela. Evenwel biedt deze rit mij de laatste kans mijzelf en mijn fiets met bagage uit te testen. Eventueel kan ik het overbodige nog bij haar achterlaten. Ik denk hier bij mij thuis rond 10 uur te vertrekken.

Zaterdag 2 juni (dag 1) Leuven - Sint Ulriks-kapelle - Vertrek!

Zaterdag 2 juni was het dan eindelijk zover. Het begin van een lange tocht. Om ongeveer 10 uur, zoals gepland, duwt Ruth haar fiets uit de garage, slikt een traan in, neemt afscheid van iedereen, gespt haar helm vast en stapt op haar fiets. Gelukkig begint het bergaf….

Zie de rest van de foto's........

Zaterdag 2 Juni (dag 1) Heverlee - St-Ulriks-kapelle (50 km)

Bedankt iedereen om mij uit te wuiven. Bedankt voor de mp3-speler! Wat een verrassing! Zou je niet voor minder emotioneel worden? In Bertem veel getoeter en geklaksonneer. Ja, Annelies en Pieter, ik ben écht vertrokken en zit niet voor 3 maanden in een hotel in Leuven. Voor ik het wist reed ik door Tervuren, onder de triomfboog door in het jubelpark en over de Brusselse markt. Een groep Japanners wisten verwonderd niet wat ze zagen. Tot in Tervuren werd ik vergezeld door een lieveheersbeestje op de binnenkant van mijn zonnebrilglazen. Moet ik hier iets achter zoeken?

Zondag 3 juni (dag 2) Sint Ulriks-kapelle - Onkerzele (de Gavers) 35 km

Hallo zussen die mij willen uitwuiven, rond 10 uur vertrek ik definitief zuidwaarts richting Ternat en Liedekerke, waar ik aansluit bij de "officiële" Compostela-fietsroute. Nu gaat het verder langs de Dender naar Ninove en Geraardsbergen.
-----------------------------------------------------------
Bedankt zussen om mij zo hartelijk uit te wuiven.
-----------------------------------------------------------
Stralende zon. Mooie maar iets te korte rit langs de Dender.Voor de 1ste maal mijn splinternieuw trekkerstentje geprobeerd. Ik heb geen zin te koken. Een pistoleetje en een matte taartje kan volstaan. Naast mij komt een Hollander zich installeren, die op 10 dagen de grenzen van Vlaanderen fietst. Een tof gesprekje : hij nodigt mij uit te eten in het camping-restaurant met een prachtig zicht over het meer. Hij trakteert en nemen beide een kinderportie spagetti. Deze is bijna zo groot als een normale, zien we achteraf. We hebben een tof gesprek over de dingen des levens. Ik voel mij eerder op vakantie dan op pelgrimstocht. Deze dag kunnen ze mij niet meer afnemen. Bedankt!

Maandag 4 juni (dag 3) Onkerzele- Doornijk (69,5 km)

Een moeilijke rit langs kleine baantjes dwars door het glooiende Henegouwse "niemandsland". Op zijn minst 10 km verdwaald.
Hier op de camping staan nog 2 hollandse fietsers (uit Tilburg en s'Hertogenbosch) op weg naar Compostela. Zij zijn 20 km verkeerd gereden op de "Belgische rotwegen zonder fietspaden". Ik was het beu en ben naar Leuze gereden en de grote weg naar Doornik genomen. Veel te gevaarlijk maar hierboven staan ze mij bij, denk ik. Ik begin te beseffen dat ik 3 "primitieve" maanden zal moeten doorkomen. De opdracht is voeding en hygiene op peil houden. Na zo'n rit plak je dicht van het zweet. Toch vind ik het plezant. De 1ste inzinking? Niet aan denken.

Dinsdag 5 Juni (dag 4) Doornijk - Aubigny-au-Bac (76 km)

Het is vreemd. Ik steek de grens over en niemand die het ziet. De campings die ik voorzag in Wasnes of Féchain zijn privé-campings en dicht! Ik heb dus 76 km gereden ipv 54. Ook 22 km verkeerd gereden. De gids is niet 100% te betrouwen. Op de camping in Aubigny is niets te kopen. Ik ben uitgeteld en moet toch met de fiets terug naar het dorp op zoek naar proviand. De campinguitbaatster appecieert mij enorm. Zij heeft een boek gelezen over een vrouw die helemaal alleen vanuit Nederland naar Compostela heeft gefietst. Het boek had haar enorm getroffen. "Het moet geestelijk zeer bevrijdend zijn." Vandaag ben ik mijzelf een beetje tegengekomen. Maar ik benvol moed.

Woensdag 6 juni (dag 5) Aubigny-au-Bac - Bony (Le Catelet) 50 km

Zeer heuvelachtig. Ardeense toestanden. St-Quentin is nog 20 km verwijderd maar mijn knieën protesteren. Dus overnacht ik in een auberge-gite met een boerderij. Hier heb ik mijn eerste was kunnen drogen tussen de koeien. Nu pas begin ik te beseffen waarmee ik begonnen ben, een loodzware pelgrimstocht. Vandaag een heuvel van 120 m bedwongen. Vlakbij liggen de bronnen van de Schelde in Gouy. De waterscheiding tussen Schelde en Somme. Het heeft nog geen lek geregend. Op de boerderij kom ik eindelijk een beetje tot rust. Zeer lekker biologisch gegeten voor een aanvaarbare prijs. Mevrouw heeft dan ook verschillende prijzen gehaald voor haar landelijke keuken. Hier logeert nog een Amerikaan van 75 jaar die te voet de wereld afreist voor de vrede. Hij is al 3 jaar onderweg en heeft al in verschillende kranten gestaan. Ik ben dankbaar voor weer een toffe dag.










Donderdag 7 juni (dag 6) Bony - Noyen (68 km) - reeds 350km afgelegd

Ik zit voor de 2de maal in een hotel. Eigenlijk te duur maar hier is er internet! Rustige rit door het glooiende landschap van Picardie. Nevelig maar warm genoeg. Geen zon, dus vandaag zal ik niet verbranden. Deze avond is onweer voorspeld. De dorpjes zijn in slaaptoestand, je kan er niets drinken en voedsel vinden is een probleem. Het landschap is bezaaid met herinneringen aan de oorlogen : aandenkingsbeelden en kerkhoven op de meest onverwachte plekjes. Langs de weg staat het hier vol klaprozen. Ik word moe en tegen Compiegne zal ik proberen een dagje uit te rusten. Het alleen zijn valt voorlopig mee.
Noyen is een gezellig stadje met een prachtige vroeg-gotische kathedraal. De eerste bisschop rond 530 was Saint Médard, één van onze wereldberoemde ijsheiligen.

Ik heb al kosten! Het batterijtje van mijn uurwerk is plat, maar reeds vervangen. Wat zou ik zonder uurwerk doen?
23u15. Zopas is er een "tres violant" onweer overgetrokken. De ramen van het hotel trilden in hun hengsels. Gelukkig lig ik niet in mijn tentje. Ik wordt plots bang. Sint Jacob, behoede mij voor natuurrampen. Ik kan maar niet slapen. Achteraf zie ik op Tv dat een dorpje waar ik enkele uren geleden was door gereden, helemaal is ondergestroomd door een wolkbreuk, sinds 20 jaar niet meer gebeurd. Dank U hierboven dat ik daaar niet in zat.








Vrijdag 8 juni (dag 7) Noyen - Compiegne (30 km)

Ik vertrek met veel moed maar al snel voel ik dat de benen niet mee willen. Het is zeer zwoel en onweerachtig. Een grijze lucht en motregen. Ik heb te weinig zuurstof en beslis in Compiégne een halve dag rust te nemen in een goedkoper hotel. Vlak voor het hotel val ik al stilstaand over mijn fiets. Fietssleutel geplooid, één handvat geraakt en licht kapot. Een werknemer doet alle moeite om mijn sleutel terug zo recht mogelijk te krijgen zodat hij weer in het slot past. Een afgevallen spatbord aan het achterwiel kan ik zelf herstellen. Een inzinking? Ik laat mij op het bed ploffen. Verdomme... In de namiddag flaneer ... of liever strompel ik wat door de stad. Compiègne is een gezellige historische stad aan de Oise. Op het stadsplein staat een gotisch-renaissance stadshuis geflankeerd door Jeanne d'Arc. Een bezoekje aan de St. Jacobskerk is een ommetje waard owille van de vele houten lambrieringen. Hoog boven op het orgel troont een klein St.Jacobsbeeldje. Ik laat mij verleiden tot een "steack haché frites" met een Stella op zijn Belgisch. In het hotel kijk ik wat TV en luister naar de Meteo. Tot ik in slaap val.








Zaterdag 9 juni (dag 8) Compiègne - Mouy (59 km)

Ik begin zo stillaan in het ritme te geraken. Tentje afbreken, inpakken, fietsen, uitpakken, tentje rechtzetten, verfrissen, verslag maken. Als ik het niet vergeet of als er eten is, ook eten. Vandaag moet ik vanaf de camping 6 km verder, heen en terug, om een Champion te vinden. Morgen is het zondag en ik moet mij dus van het nodige voorzien. De rit was rustig maar de ganse dag klimmen en dalen. Dat zal zo zijn tot Chartres. Côtes en daarachter nog eens côtes. Spijtig is het mistig en kan ik niet veel van het glooiende landschap genieten. De leeuwerikken moedigen mij aan met hun onophoudend gekwetter. Op de camping verwelkomen de merels mij met een feestelijke serenade. Geslaagde dag!


Zondag 10 juni (dag 9) Mouy - Hénonville (36 km)

Korte maar zeer vermoeiende rit over 4 côtes waarvan één 7% 3km lang. Ik kreeg gezelschap van een wielertoerist die met mij een parole deed. Boven kreeg ik van de ganse groep een grote bravo. "Elle a de courage dit!". Hier is het een goede camping. Ik ben vergeten proviand in te slaan. Ik red mij met magnesium-koekjes en wat brood. Ook hier zijn het verkiezingen voor het franse parlement. Ik plak het handvat van mijn fiets met superlijm.

Maandag 11 juni (dag 10) Hénonville - Epône (50 km)

Op de camping sta ik in een soort indianencamp geflankeerd door een beeld die de grote Manitou voorstelt. Geen heilige... of wel? Dit is een zware rit met 4 hellingen waarvan 2 tot 7% 3 km lang. Regelmatig moet ik stoppen of ik blaas mij op. Ik weet niet waar ik de kracht haal, maar mij overtreffen doe ik zeker. Ik zou kunnen huilen. Dan denk ik aan al die supporters aan het thuisfront (mooie foto's zeg). Voortdoen dus... immer gerate sofort! Ik Frankrijk is maandag blijkbaar ook een rustdag want winkels, restaurants... alles dicht en verlaten. Joepie. Ik steek de Seine over in Epône. Daar staat een grote pancarde naar een gîte d'etape richting centrum. Mijn fiets zweytend en puffend naar boveb geduwd, kan niemand mij vertellen waar deze zich bevindt. Verdomme, dan maar naar Goussonville 7% naar bove tot ongeveer 150m. Op de camping hebben ze gelukkig "pain de mie (longue conservation)" en sardientjes. Ik wordt blijkbaar al met veel minder tevreden. Ik ontvang een sms'je dat CD&V gewonnen heeft en SPA verloren. S'avonds krijg ik gezelschap van 3 Nederlanders uit Nijmegen die vanuit Portugal zijn gefietst over Compostela op weg naar huis. "Dit is hier kinderspel vergeleken met wat je in Spanje te wachten staat". Ik doe alsof ik dit niet hoor. Zij hebben veel fietspech gehad met een kapotte derailleur. Sta me bij dat ik hiervan gespaard blijf!

Dinsdag 12 juni (dag 11) Epône - Villers-le-Morhier (59 km)

Het is zeer mistig en koud als ik vertrek. Ik ben terug alleen met de vogeltjes, heuvel op heuvel af in 1 keer tor Maintenon. Onderweg vraag ik mij af wat ik met mijn verder leven wil aanvangen. Kom ik nog een nieuwe prins tegen? Wegens "route barrée" vind ik na 8 km rondrijden eindelijk de camping. Goed sanitair en een plaats zo groot als een voetbalveld. Aan de andere kant staat een solitaire fransman uit Valenciennes die hier in de omtrek moet zijn omwille van zijn werk, en liever in een tentje op een camping verblijft dan achter eenn stomme tv te zitten in een hotel. Shit! Hier is weer geen winkeltje. Gelukkig heb ik nog wat brood, sardientjes en een reep chocolade. Deze smaakt heerlijk, met nescafé op mijn brandertje gemaakt. De 3 laatste dagen was het behelpen met wat ik vond. Toch voel ik mij goed. Wordt ik nù pelgrim?

Woensdag 13 juni (dag12) Villers-le-Morhier - Chartres (31 km) Over de 600 km.

Men voorspelt deze nacht weer hevige onwederson en besluit in Chartres te overnachten in een hotel en een beetje de toerist uit te hangen. Aan de kathedraal wordt ik opgemerkt door een vriendelijke man van "Les amis de St.Jacques" die onmiddellijk iemand opbelt want hun Refus bestaat niet meer. Ik logeer bij een 86 jarige dame vlak bij de kathedraal die mij gratis een kamer aanbiedt. Zij is zeer gelovig en heb een diepzinnig gesprek. Ja, ik ben nu pelgrim..... Si vous vouler réussir, il faut croire en dieu.
Het zou van domheid getuigen de kathedraal niet te bezoeken. Romaans en vroeg-gotisch met juweeltjes van blauw/rode glasramen in reusachtige rosetten. Daarrond is het gezellig kuieren langs de vele drukke winkelstraatjes. Ik geniet ervan en kan aan de terasjes niet weerstaan. Loerend naar de toekomst trakteer ik mij op een "poulet basque" met een heerlijk sauterne-wijntje. Dit is weer een beetje vakantie. De Mevr. maakt me een lekker avondmaal klaar. Als dank doe ik voor haar de afwas. Ze raad me aan op te blijven tot het donker wordt om het klank en lichtspel te bewonderen op de muren van de kathedraal. Het is inderdaad de moeite waard. De kathedraal wordt beschouwd al één van de mooiste in Frankrijk en behoort tot het werelderfgoed.










Donderdag 14 juni (dag 13) Chartres - Châteaudun (70 km)

Gisteren 13 juni was een geluksdag. Wordt vandaag 13de fietsdag een rotdag? Pas vertrokken en het begint te druppelen. Een half uur later vallen "de oude wijven" zomaar uit de lucht. Een test voor al mijn regenhoezen tot mijn schoenbedekkers toe. De Mevr. uit Chartres zit in mijn gedachten. "C'est le bon dieu qui vous appelle". Hij wil je iets duidelijk maken. Wat moet ik daarmee? Ik wil in ieder geval doorgaan, desnoods in de regen. Volgens haar eet ik ook niet genoeg. Om wat te schuilen voor de "pipes de style" (sorry voor mijn abominabel frans), doe ik mij dus te goed aan een steack frites met crudités. In Bonneval is het hotel definitief gesloten en wegens de zondvloed is kamperen uitgesloten. Ik ben verplicht verder te fietsen naar Châteudun alhoewel ik zowat kapot zit. Volgens Clemens Sweerman zou ik maar 56 km hebben afgelegd. Mijn tellertje duidt echter 70,98 km aan. Ik ben hoogstens 5 km verkeerd gereden! Ik denk dat Sweerman zijn afstanden heeft berekend met een meetlat op de kaart. Veel hotels die hij vermeldt, bestaan niet meer of zijn niet te vinden! Het blijft maar regenen. In het hotel neem ik de tijd om de fietszakken eens uit te mesten. Eigenlijk was het geen rotdag. Ik heb het toch maar weer eens gedaan!

Vrijdag 15 juni (dag 14) Châteudun - Vendôme (50,5 km)

Zon en regen heb ik al gehad. Vandaag een strakke koude tegenwind... en de éne wolkbreuk achter de andere. Tegen de krachtige wind in, ben ik verplicht in een kleine "berg"versnelling te rijden. Ik dacht aan een korte rit want gisteren heb ik mij een beetje geforceerd. Kamperen zit er weer niet in en ik besluit een hotel te zoeken in Vendôme. Dit weekend is het F1-wedstrijd in Le Mans en alle hotels tot 100 km in de omtrek zitten vol. Hier is een 3***-camping met goed sanitair. Tussen de onweersbuien zet ik vlug mijn tentje op. Net op tijd ... terug een wolkbreuk. Het tentje houdt stand!!! Ik ga een half uur onder de warme douche staan en wil toch nog vlug eens kennis maken met deze 4**** ville fleurie. Terecht, veel parken en bloemen langs de oevers van de Loir. Een leuk stadje te vergelijken met Leuven. Ik beslis morgen hier te blijven en eens lekker te gaan eten. De boterhammen met smeerkaas of babybel ben ik een beetje beu. Zal ik vannacht boven mijn pyjama mijn regenjas aanhouden? Mijn rechterknie doet pijn en mijn kuiten zijn wat verkramt. Dus, morgen zéker rustdag. Ik heb tenslotte al 737 km.

Zaterdag 16 juni (dag 15) Rustdag in Vendôme.

Het weder is iets beter. Niet te warm maar toch enkele flarden zon. Ik doe boodschappen, vul mijn weblog aan. Eens lekker eten en de stad ontdekken.








Zondag 17 juni (dag16) Vendôme - Rochecorbon bij Tours (68 km). Tours is het eindpunt deel 1 van de 3-delige Camino.

Ik voel het aan de benen. De rustdag gisteren heeft mij goed gedaan. Onder dreigende wolken verlaat ik Vendome. Het gaat goed want voor ik het weet zit ik in Chatau-Renault. Waarom zou ik niet tot Tours rijden? Plots begint het te gieten en van te kamperen in Reugny is er geen sprake. Het beste lijkt mij een hotel op te zoeken in Tours. Ik verlaat de officiele route en haast mij langs de drukke D46 naar Tours langs Vouvray. Plots zie ik de eerste wijngaarden tijdens mijn camino... spijtig ... in de regen (les grands vins de Vouvray). Als waterkieken is het moeilijk een hotel te vinden. "C'est complet, Madame". In Rochecorbon wordt ik beloond voor de moeite en vindt een betaalbaar 2**hotelletje. Er is geen keuken en heb geen zin meer 4 km verder eeen restaurant te zoeken. Trouwens, ik begin mij af te vragen of je als pelgrim ook niet een beetje miljonair moet zijn. Ik heb nog wat brood, worst en chocolade. Morgen haal ik mijn schade wel in. En alzo wordt mijn leven stillaan herleid tot het essentiele : van s'morgens vraag ik mij al af wat ik s'avonds zal eten. Van bezinning komt eigenlijk niet veel in huis. Na de rit ben ik toch zo moe. Het tentje moet opgezet, fietsbroek en hemdje moeten uitgespoeld, zelf onder de douche gaan: ik verveel mij nooit.
Dit is toch een hele onderneming!


Maandag 18 juni (dag 17) Rochecorbon - Marcilly-sur- Vienne (59 km)

Oef, geen regen maar strepen zon die door een watten deken priemen. De graanvelden zijn platgeregend en hier en daar vlucht een konijntje voor het aankomend geweld. Het is een rustige en aangename rit. De camping heeft maar 2** maar beslist 1 te weinig. Mijn "terras" heeft uit op de Vienne waarop regelmatig kayakkers voorbij roeien. Ik doe wat inkopen in het op en top franse dorpje waar je bij de bakker ook zeep en tomaten kan kopen. Ik maak een feestmaal met een flesje Muscadet Waarbij ik mij beter en gelukkiger en toffer voel. Op de camping staat behalve ik nog een Engelsman die zijn oren niet gelooft als ik hem vertel dat ik met mijn fiets uit Belgie gereden kom. Is dit geen prachtige dag?